Falemnderim publik për të gjithë mbështetësit e ceremonisë së Nënës Terezë në Guci

Falënderoj nga zemra të gjithë pjesëmarrësit në ceremoninë e vendosjes së bustit të Nënës Terezë në oborrin e Kishës Katolike Shqiptare të Shna N’Dout në Guci.
Në fjalën e rastit, për shkak të emocioneve, lashë pa përmendur disa emra e miq të çmuar, të cilët dua t’i falënderoj sot publikisht:
• Z. Kolë Zagreda – miku im dhe burri i rrallë, i cili dhuroi bustin e Nënës Terezë. Zoti të bekoftë!
• Z. Luan Gjonbalaj me familje – që dhuruan bankën e vendosur pranë bustit, ku secili mund të ulet e të reflektojë mbi misionin e Nënës sonë. Mirënjohje të përjetshme!
• Kushëriri im, Tom Kolë Nikçi – që dhuroi gurët nga shtëpia e tij, të cilët datojnë nga vitet 1920 dhe janë identikë me gurët e kishës sonë të shenjtë, të punuar nga duart e gjyshërve tanë. Nuk do të harroj kurrë fjalët e tij: “Për komb e për fe, merre krejt shtëpinë.” Tu rrit ndera, vëllau im!
• Prël Selvija, mjeshtër i madh i gurit – i cili ndërtoi me art murin në stilin e kishës sonë. Të lumshin duart, Zoti të bekoftë!
• Nipin tonë, Nue Toma Palushaj – që mbuloi shpenzimet për punimet e murit dhe rregullimin e rrugës deri te busti. Zoti të shpërbleftë ty dhe familjen tënde!
Gjithashtu, falënderoj të gjithë donatorët që e bënë të mundur këtë manifestim të mrekullueshëm. Pas disa ditësh do të publikoj listën e plotë me emrat e tyre.
Një falënderim të posaçëm për:
• Miqtë e shokët që erdhën nga të gjitha trojet shqiptare dhe na e gëzuan shpirtin.
• Vëllezërit tanë nga Vuthajt, Martinajt, Kukajt, Hoti i Kujit dhe nga fshatrat e tjera të rrethit të Plavë–Gucisë, të cilët jo vetëm morën pjesë masivisht, por edhe dhanë ndihmën e tyre të pakufi.
• Vëllazninë Kukaj – që në momentin e fundit na nxorën nga një situatë të vështirë rreth tavolinave dhe na ndihmuan siç i ka hije vëllaut ndaj vëllaut.
• Vullnetarët e kishës sonë – që për javë të tëra punuan me përkushtim për realizimin e kësaj andrre shumëvjeçare.
• Të gjithë ata që dërguan mesazhe inkurajimi e fjalë të bukura.
Një mirënjohje e veçantë shkon për Dom Gabriel Grabanicën, i cili me ndihmën e tij të jashtëzakonshme bëri të mundur që kjo andërr të kthehet në realitet.
E sqaroj gjithashtu se ftesa për pjesëmarrje ka qenë gjithmonë publike, e hapur për të gjithë pa dallim.
Edhe atyre që nuk patën mundësi të marrin pjesë, por u erdhi rëndë ta thonë hapur, u jemi po ashtu mirënjohës e falënderues.
Në fund, edhe njëherë, faleminderit nga zemra të gjithëve!
I juaji, Gjovalin Nikçi
Guci






